NEUROFARMACOTHERAPIE

Medicamenteuze behandeling van hyperkinetische bewegingsstoornissen

TNN - jaargang 122, nummer 2, maart 2021

drs. J. van de Wardt , prof. dr. M.A.J. de Koning-Tijssen

SAMENVATTING

Patiënten met een hyperkinetische bewegingsstoornis hebben een teveel aan bewegingen, die erg invaliderend en vaak lastig te behandelen kunnen zijn. Naast de bij voorkeur causale behandeling is de behandeling van de overtollige bewegingen voornamelijk symptomatisch. Dit artikel richt zich op de symptomatische medicamenteuze behandeling van dystonie, tremor, chorea en myoclonus. In enkele flowcharts worden de eerste stappen in de klinische beoordeling en de symptomatische behandeling van deze bewegingsstoornissen weergegeven. Hierbij was het streven zo veel mogelijk ‘evidence based medicine’ aan te houden, bij voorkeur systematische reviews en gerandomiseerde trials. Vanwege een beperkte hoeveelheid hiervoor geschikte literatuur, is dit artikel vaak gebaseerd op consensusrichtlijnen en ‘expert opinion’.

(TIJDSCHR NEUROL NEUROCHIR 2021;122(2):62-9)

Lees verder

Monoklonale antilichamen tegen CGRP(-receptor) als profylactische behandeling van migraine

TNN - jaargang 121, nummer 6, december 2020

dr. G.M. Terwindt , dr. H. Koppen , dr. R. Fronczek , drs. S. de Vries Lentsch , drs. T. Balvers , drs. T.C. van den Hoek

SAMENVATTING

Er is wetenschappelijk bewijs dat ‘calcitonin gene-related peptide’ (CGRP) een sleutelrol speelt in de pathofysiologie van migraine. Dit heeft geleid tot de ontwikkeling van geneesmiddelen die hier specifiek op ingrijpen, waaronder monoklonale antilichamen tegen CGRP (galcanezumab en fremanezumab) of de CGRP-receptor (erenumab). Fase III-onderzoek heeft aangetoond dat deze geneesmiddelen effectief zijn voor de profylactische behandeling van zowel episodische als chronische migraine. De monoklonale antilichamen worden goed verdragen en lijken vooralsnog veilig te zijn. Fysiologische vaatverwijdende eigenschappen van CGRP spelen echter ook een beschermende rol bij het optreden van een ischemisch vasculair event, en het blokkeren van deze eigenschappen zou compensatoire mechanismen kunnen verhinderen. Langetermijndata ten aanzien van blijvende effectiviteit en veiligheid moeten nog volgen.

(TIJDSCHR NEUROL NEUROCHIR 2020;121(6):249-56)

Lees verder

Stoppen met ziektemodulerende therapie bij multiple sclerose

TNN - jaargang 121, nummer 5, oktober 2020

dr. E.A.C. Beenakker , dr. J.F. Meilof

(TIJDSCHR NEUROL NEUROCHIR 2020;121(5):213)

Lees verder

Stoppen met ziektemodulerende therapie bij multiple sclerose

TNN - jaargang 121, nummer 5, oktober 2020

A. Schouten , drs. E.M.E. Coerver , dr. E.M.M. Strijbis , dr. J.P. Mostert

SAMENVATTING

Er zijn steeds meer ziektemodulerende therapieën (ZMT’s) beschikbaar voor de behandeling van patiënten met multiple sclerose (MS), die ook steeds vroeger in het ziektebeloop worden gestart. Het is echter onvoldoende duidelijk of en wanneer de behandeling weer gestaakt kan worden. Tot nu toe zijn hier alleen observationele studies naar verricht. Deze suggereren dat stoppen van eerstelijns ZMT overwogen kan worden bij relatief oudere patiënten die lange tijd geen relaps of radiologische tekenen van inflammatie hebben gehad. Dit geldt waarschijnlijk niet voor tweedelijns ZMT. Momenteel lopen een aantal gerandomiseerde studies met als doel meer duidelijkheid over dit onderwerp te verschaffen.

(TIJDSCHR NEUROL NEUROCHIR 2020;121(5):214-20)

Lees verder

Nusinersen (Spinraza), het eerste medicijn voor de behandeling van spinale spieratrofie (SMA)

TNN - jaargang 121, nummer 4, augustus 2020

drs. B. Jaeger

(TIJDSCHR NEUROL NEUROCHIR 2020;121(4):161-2)

Lees verder

Nusinersen (Spinraza): behandeling voor spinale spieratrofie (SMA)

TNN - jaargang 121, nummer 4, augustus 2020

A.A. Verhoef MSc, drs. B. Bartels , dr. E.J.N. Groen , drs. E.S. Veldhoen , F. Asselman BSc, dr. I. Cuppen , drs. I.L.B. Oude Lansink , dr. R.I. Wadman , prof. dr. W.L. van der Pol

SAMENVATTING

Spinale spieratrofie (SMA) is een zeldzame, ernstige, autosomaal recessief overervende aandoening. De eerste symptomen openbaren zich op de baby-, kinder- of volwassen leeftijd. SMA kenmerkt zich door progressieve spierzwakte van proximale armen beenspieren en axiale spieren, waarbij bij de meerderheid van de patiënten respiratoire insufficiëntie ontstaat. In december 2016 werd nusinersen (Spinraza®), een specifiek voor SMA ontwikkeld antisense oligonucleotide, toegelaten op de markt ter behandeling van SMA. De behandeling met nusinersen is intensief, invasief en kostbaar, maar is bewezen effectief om het motorisch functioneren en de overleving bij kinderen met SMA type 1 en 2 te verbeteren. De effecten van nusinersen bij zowel oudere patiënten als patiënten met SMA type 3 en 4 zijn (nog) onbekend. In dit artikel worden 2 patiënten met SMA type 1 beschreven die wel en niet werden behandeld met nusinersen. Tevens wordt een overzicht gegeven van de eerste resultaten van de behandeling met nusinersen bij Nederlandse patiënten.

(TIJDSCHR NEUROL NEUROCHIR 2020;121(4):163-70)

Lees verder

Het afbouwen van anti-epileptica: enkele praktische overwegingen

TNN - jaargang 121, nummer 3, juni 2020

dr. H.J. Lamberink , prof. dr. K.P.J. Braun , R. van Griethuysen-van Regteren

SAMENVATTING

Dit artikel bespreekt verschillende aspecten die van belang zijn bij de overweging om na het bereiken van aanvalsvrijheid over te gaan tot het afbouwen van anti-epileptica. De kans op een aanvalsrecidief en de risicofactoren hiervan worden besproken, evenals de mogelijke voordelen van het staken van medicatie. Dit artikel bespreekt de timing en snelheid van afbouwen van anti-epileptica, en de huidige Nederlandse wet- en regelgeving omtrent een tijdelijk verlies van rijbevoegdheid. Het recent ontwikkelde – en online te gebruiken – predictiemodel om een individuele risico-inschatting te maken wordt besproken en de huidige richtlijn Epilepsie wordt aangehaald. Tot slot biedt dit artikel handvatten om het gesprek met de patiënt aan te kunnen gaan.
(TIJDSCHR NEUROL NEUROCHIR 2020;121(3):111–5)

Lees verder
X